artık ev hanımıyım

unutmak zor...hele ki dostum demişsen daha da zor....bir insan çıktım demekle nasıl çıkar hayatımdan..yaşananlar,hatıralar nasıl unutulur..vefa nerde kalır..oysa herşeyi senden öğrenmiştim.vefayı,dost olmayı,abla nasıl olunuru..ama şimdi sen yoksun ...sen eksik ,yok olmamalıydın .beni unutmadığına eminim.hayatına sokmuyorsun hayatıma dahil olmuyorsun sana her ne olmuşsa inşaallah çabuk geçer...nazan abla seni özlüyorum..bu bir serzeniştir...sebebini bilmediğimbir kopuşun ...sessizliğidir...seni unutmuyorum...