artık ev hanımıyım

ahhh elimi yaktım :) en sevmediğim ev kazası ,kızıgn tencereyi saplarından tutmak.nasıl oluyor aklım almıyor.en bildiğimiz gerçektir tencere fazla ocakta kalmışsa saplarının kızgın olacağı her seferinde de yapıştırırım parmaklarımı.bu yanık ucuz kurtulmak gibi dursada aslında en kötüsü benim için.sanki insanın parmak izleri kaybolmuş gibi oluyor.ayyy çok yanıyor fazla yazamıycam..

bebeğim benim 6 gündür kakasını yapamıyordu.denemedik birşey bırakmadım.poposuna zeytinyağı sürdüm,termometreyi yağlayıp poposuna soktum,sabun koymayı denedim,zeytin yağı içirdim hiç bir işe yaramadı.babaannesine çıktığımızda sen kıyamazsın dön arkanı diyerek serçe parmağım gibi sabunu gönderiverdi arkasından çocuk 5 dk ya kalmadın yaptı kakasını 2 kere yaptı o gün.çok değişik koktu ama antibiyotik gibi.

o kadar karmaşıkbir süreç içindeyim ki...dedikodular,iftiralar üst üste.Allah şerli insanlardan muhafaz eylesin.birde görümcemin kızı bisiklet kazası yaptı ayak parmağından kalçaya kadar alçıda ve bende kalıyor.anlıycağınız fazlasıyla kalabalık telaşeli ve stresli günler yaşıyorum..

oğlum ve halamın ona hazırladığı bebek bohçası..

ne kadar da tembelim.bebeğim oldu hem de 28 nisan da baya zaman geçti üstünden ve ben ancak zaman bulabildim.bu zamanım çok güzel geçti.annem geldi edirneye.50 gün kaldı,Allah razı olsun bana ve bebeğime çok güzel baktı .sonra biz bolu ya gittik 15 gün kaldık ve yeni geldik.oğlumun adı MEHMET AKİF biraz gazlıyız ve de gündüz pek uyumuyoruz.bunun dışında herşey güzel.

Geçen pazartesi,kayınvalidem,kayınpederim ve görümcem umreye gittiler.görümcemin 3 çocuğu ile ben ilgileniyorum.25 26 nisan da falan gelcekler.ben 9.ayımdayım nisanın 20 den sonra herhangi bir tarihte doğum gerçekleşebilir.babam 20 nisandan sonra umreye gidicek.annem babamı göndermeden yanıma gelemiyor.aslında bazen o kadar halsiz kalıyorumki ama kendimi hep iyi lanse edip her  işimi kendim yaptığım gibi çokça da ayakta kalıyorum.kimse yokken doğum olursa diyorum bazen.olsun insanlar canına canmı katcak yaparım doğumu çıkarım anneme telefon ederim gelir önemli olan doğumdan sonra birilerinin yanında olması diyorum.dışarıdan bi kaç ses duyuyorum aaa yalnızmısın yanında büyük olsaydı.aaa bide bu halde 3 çocuğumu bıraktılar annen bari gelseydi.etkileniyorum tabi sinirlerim bozuluyor.eşim o kadar destek oluyor ki bana ama aksi gibi onu yıpratmaya başlıyorum.çelişkilerle doluyum bazen kimse benimle ilgilenmiyor gibi hisssediyorum.gerçi kayınvalidem hiç ilgilenmedi.ne bi heyecanını hissettim ne de ilgisini.ağrın varmı sızın varmı canın bişey çekiyormu ağzından hiçduymadığım sözler.ama biz şöyleydik biz böyleydik şimdikiler böyle gibi laflar sık sık duyduğum şeyler...bazen durup  durup anneme de kızıyorum.sona haksızlık yaptığımı düşünüyorum.falan filan çelişkilerle doluyum anlaşılan ama kayınvalidemler gelmeden doğumum olsun istiyorum.

unutmak zor...hele ki dostum demişsen daha da zor....bir insan çıktım demekle nasıl çıkar hayatımdan..yaşananlar,hatıralar nasıl unutulur..vefa nerde kalır..oysa herşeyi senden öğrenmiştim.vefayı,dost olmayı,abla nasıl olunuru..ama şimdi sen yoksun ...sen eksik ,yok olmamalıydın .beni unutmadığına eminim.hayatına sokmuyorsun hayatıma dahil olmuyorsun sana her ne olmuşsa inşaallah çabuk geçer...nazan abla seni özlüyorum..bu bir serzeniştir...sebebini bilmediğimbir kopuşun ...sessizliğidir...seni unutmuyorum...

hafta sonu yazar;mine izgi nin konferansına gittim.seminer tarzında hoş bir konferanstı."kızımı yetiştiriyorum"ve "oğlumu yetiştiriyorum"adlı kitaplarını okumuştum kardeşimin tavsiyesi ile 40 yaşında ama hiç yaşını göstermeyen mutevazı bir  bayan.uzun bir aradan sonra ilk defa böyle bir ortama iştirak ettim.Edirne de böyle şeyler bulmak zor hemde çok zor ahhh Bolu bu konuda gözümde tütüyorsun...Rabbim cümlemizi salih dostlardan ayrı etmesin.Rabbim bir kulunun iyiliğini isterse ona salih dost nasip edermiş."Rabbim...beni salih dostlarla karşılaştır ve onlardan ayırma"...